Hier ben ik weer met een berichtje uit Mokolo. Deze week heb ik mijn eerste lesmomentjes gehad. Ook hebben we nog geobserveerd in de CP, CE1,CE2 en de klassen intégrées. De laatsten zijn de klassen met de dove kinderen. Het was heel interessant.
Het is niet gemakkelijk om je lessen te bedenken, je hebt geen materiaal, handleiding, leidraad en dan heb je nog eens de vertaling naar het frans. Een hele middag heb ik gewerkt voor één lesje. Ik heb tekeningen gemaakt bij de nieuwe woordenschat, woordkaartjes geschreven en een liedje bedacht op een bestaande melodie om de woorden te memoriseren. Eigenlijk was ik blij met het resultaat, het was heel lang geleden dat ik nog eens getekend had. Bij ons haal je alles van het internet, hier is dat niet evident, in Mokolo is het een uitzondering als je ooit al eens op het internet bent geweest. Het jammere is wel dat je er bij ons voor kan zorgen dat je het didactisch materiaal lang kan blijven gebruiken, je lamineert het, klasseert het … Hier maak je een tekening, je gebruikt ze één keer en ze is vuil van het zand of het stof … De leerkrachten doen de moeite al lang niet meer. Ik begrijp hen ook wel ze hebben een heel laag loon, en gaan zelf niet investeren in papier en kleurpotloden. De leerkachten zouden door de staat moeten gemotiveerd worden om hen in te zetten voor hun klasje.
Hier enkele sfeerbeelden van ons schooltje in Mokolo
Je zult het hier kleine klasjes vinden als je terugkomt. Maar het zien er wel nogal brave uit. Klopt dat ?
BeantwoordenVerwijderenDoe het daar nog goed hé, veel groetjes ook aan Jeroen.
Dikke knuffel van ons allemaal
mama