Op zaterdag 11 februari was het fête de la jeunesse (het is ook de verjaardag van mijn mama).Dit was pas een feest! Al heel de week maakten de kinderen zich klaar voor de grote manifestatie, heel het land was er mee bezig. De haren werden gelegd, de kleren werden ontworpen… Alle scholen willen zich van hun sterkste kan laten zien. Op de dag zelf verzamelden de geselecteerde kinderen van de school van Monsieur Hakda op de koer. Alle leerkrachten waren er ook. Ze hadden allemaal een mooi pakje voor het feest, wij kregen dit normaal ook. Maar omdat we zo laat in Mokolo aankwamen, was er geen tijd meer om dit nog te maken. Ze gaan ze wel nog voor ons maken als souvenir. Eens we op de stade waren begonnen alles scholen te defileren, te dansen, te zingen. Het is heel fijn om te zien. Het enige wat echt moeilijk was, was de hitte. We stonden uren in de zon. Ik ben even het bewustzijn verloren omdat ik het niet meer kon houden. Normaal sta je hier nooit zolang in de zon. Meteen stonden er tientallen mensen rond mij. Het rode kruis bracht me met een ambulance naar het ziekenhuis er rechtover, ik was al snel bij bewustzijn en zei heel de tijd dat dit niet nodig was, het was gewoon de hitte. Maar ze wouden niet luisteren. Eens in het ziekenhuis kwam er een dokter bij mij, ik vertelde dat het niet mijn suiker was, gewoon de verandering van het klimaat, de hitte en de drukte. Nadien lieten ze mij gaan, Jeroen was heel de tijd bij mij, ook de directeur en twee leerkrachten bleven bij mij. Maar het was allemaal niet zo erg. Elke belg die daar 4 uur zou rechtgestaan hebben, zou het moeilijk krijgen. Monsieur Hakda zei me ook dat dit normaal nooit gebeurt .In de middag zijn de mensen thuis. Maar op een dag als deze was het anders. Na de heisa en de mooie manifestatie, gingen we met de leerkrachten eten en drinken. Het was heel gezellig. Er werd veel gelachen en ik voelde me echt goed in het lerarenkorps.
Liefs Annelies
Geen opmerkingen:
Een reactie posten