Projectweek 3

Hier ben ik weer,

Onze derde projectweek zit er ook op. We gingen deze week normaal een hele week rond vriendschap werken. Dit met een heel muzisch spel , een soort fata morgana of één tegen allen waar we de kinderen zouden uitdagen in allerlei opdrachten.
Het is moeilijk om de leerkrachten te overtuigen van het muzische. Enkel liedjes zingen vinden ze interessant, dat is even leuk om te doen wanneer de kinderen moe worden in de klas. De kinderen moeten ook goed kunnen zingen om te defileren. Maar als je spreekt over beeld( kunst), bewegingsexpressie, drama zullen de leerkrachten uitbundig knikken maar eigenlijk hebben ze geen zin in deze larie. De kinderen moeten uit alles kunnen leren en leren betekent citeren, herhalen, reproduceren, afratelen. Ergens volg ik hun redenering wel. Wij vinden dit wel nodig om een kind te laten ontwikkelen op alle mogelijke terreinen en we willen het zoveel mogelijk kansen geven. Wij zien in dat je leert door te doen. De leerkrachten hier vinden dat een kind zoveel mogelijk kennis moet bevatten enkel met kennis kan je iets bereiken. Als kunstenaar, acteur… kan je hier geen geld verdienen. Waarom zouden de kinderen die vaardigheden dan moeten leren? Voetbal dat is interessant want op die manier komen ze misschien uit hun vicieuze cirkel. Ik druk het nu heel cru uit en zo wordt het hier niet gezegd maar dat is wel wat de leerkrachten denken. Ook al ben ik zelf heel muzisch ingesteld, ik begrijp hen heel goed.
Mr. Hakda stelde voor om ons project de week voor de paasvakantie te leggen, dat is voor onze school volgende week al. De belgische vakantie start een week later. We hebben geprobeerd om ons project met handen en voeten uit te leggen we hebben geprobeerd om hen te overtuigen van alle doelen en mogelijkheden die je ermee kan bereiken, we mogen het uitvoeren maar na onze komst zal het niet meer verder gezet worden. De leerkrachten gaan het muzische automatisch weer opzij schuiven. Wel zullen ze onze liedjes en dansjes blijven gebruiken.
Deze week zijn we dan gestart bij de doven, we geven af en toe enkele lessen en gaan vaak beeldend aan de slag. Het thema is dieren en dat is heel fijn. De leerkrachten zien hier wel heel goed in dat de dove kinderen vooral leren door te doen. We vertellen verhalen over dieren, dat kan je illustreren met prenten, we lopen en stappen zoals dieren en we fabriceren dieren. Het is een heel mooie ervaring en het doet deugd dat je de kinderen ziet genieten. Je ontdekt ook echt talenten, ook zie je ze vaak logisch en tactisch nadenken. Dat is nu net wat we moeten gebruiken om hen te overtuigen van de kracht van het muzische. Maar die weg is nog lang. Zoals je hoort in mijn beschrijving is ontwikkelingssamenwerking een weg met vallen en opstaan. Je haalt energie uit de goede momenten en je hebt af en toe een dipje bij de teleurstellingen.